ปี 2010 ถือเป็นปีที่คึกคักสำหรับตลาดโทรทัศน์ 3D ในบ้านเรา ซึ่งผู้ผลิตแต่ละยี่ห้อต่างก็เข็นเอาเครื่องรับโทรทัศน์และเครื่องเล่นบลูเรย์ระบบสามมิติเข้ายึดหัวหาดกันตลอดทั้งปี แต่ก็ดูเหมือนจะคึกคักไปได้ระยะหนึ่ง เนื่องจากหลายคนได้สัมผัสกับของจริงแล้ว ต่างมีความรู้สึกว่า “ยังไม่ใช่” เนื่องจากการชมภาพสามมิติกับแว่นตาส่วนใหญ่จะรู้สึกมึนงงไม่มากก็น้อย เนื่องจากความเคลื่อนไหวของภาพยังคงไม่สมูธไหลลื่นดีเป็นธรรมชาติ บางยี่ห้อก็ภาพสะดุดเมื่อมีการขยับมุมแว่นตา ส่วนในด้านของซอฟต์แวร์นั้น แม้ว่าจะเริ่มมีภาพยนตร์ระบบ 3D ออกมาไม่ขาดระยะก็ตาม แต่คิดว่าตลาดจะถึงจุดที่เติบโตจริงๆคงต้องรอให้พัฒนาระบบภาพสามมิติโดยไม่ต้องสวมแว่นนั่นแหละถึงจะ “ใช่เลย” แม้ว่าโตชิบาจะแนะนำเครื่องรับโทรทัศน์ 3D แบบไม่ต้องสวมแว่นให้เห็นแล้วก็ตาม แต่ก็เป็นจอขนาดเล็กเพียงสิบกว่านิ้ว เหตุผลคือ เทคนิคการสร้างภาพสามมิติแบบ Auto Stereocopic นั้น ตัวจอจะทำหน้าที่หักเหข้อมูลภาพออกเป็นข้างซ้ายและขวาแทนที่จะใช้แว่นในการเปิดปิดซ้ายขวา วิธีนี้ทำให้การชมต้องอยู่ในตำแหน่งและระยะที่ตายตัวซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับการชมในครอบครัว ดังนั้น เราจึงเห็นอุปกรณ์ขนาดเล็กอย่างเครื่องเล่นเกมและโทรศัพท์มือถือนำระบบนี้มาใช้จึงไม่มีปัญหา และอีกกรณีหนึ่งคือ เมื่อแยกสัญญาณภาพเป็นซ้ายขวา ทำให้ความละเอียด Full-HD ที่1920×1080 พิกเซลก็จะลดลงเหลือเพียง 960 พิกเซลเท่านั้น
Continue reading " Glasses-free 3D TV (โทรทัศน์ 3D แบบไม่ต้องสวมแว่น) "
